سلام دوستان

تقریباً یک سال پیش بود که از همه شما خداحافظی کردم و قدم در این سرزمین غریب گذشتم

شاید عجیب باشد ولی‌ دلم هوای همه چیز را کرده 

از بنزینه سهمیه تا سنگکه آزاد

از روزهای که سره دانشگاه باهم گپی میزدیم

تاکسی‌هایی‌ که ۴ نفر سوارشون میشن

گاه با شنیدن یک آهنگ همه خاطره ها دوباره زنده میشن

میدونم این حرف‌ها شاید برایه شما دوستان زیاد ملموس نباشه ولی‌ بدونید که ۵۰ درصد ذهنه من همیشه اون‌جاست